xuduu yvax
***ХЭН МЭДЭХ БИЛЭЭ***
Бусдын тухай би юу мэдэх билээ
Булгилсан хүсэл,буруутгаж болохгүй гэмшил байгаа ч юм бил үү
Би юу мэдэх билээ

Хэнд ч хэлэмгүй гунигаа тээгээд
Хэнэггүйхэн алхдаг ч юм бил үү
Би юу мэдэх билээ

Миний тухай хүн ярих нь надад сонин
Мэдэж байгаа юм шиг ярих нь өрөвдмөөр
Мичдээс цаашхи олон оддыг хэн тоолж барах билээ
Миний сэтгэлийн доторх түмэн бодлыг хэн тааж мэдэх билээ.

delxiin shildeg kinoonuud olon aldartai jujigchidiig medne

japan dyy mun uyangiin duunuud

Сэтгэлийнхээ жолоог хэсэг тавья
Сэмхэнээр дөхөх дурлал руу явна уу өөрөө мэдэг
Хэзээнээс хэлхээтэй мэт гомдолтой минь нийлээд
Хэний охин үрийг зовоох гэж явна уу өөрөө л мэдэг

Дур,хүсэл хоёртой хэлхэлдээд
Дуугаа нийлүүлээд дуртай зүгрүүгээ яваг цаашаа
Надад хамаагүй мэт нүдээ аниад
Намар оройн нүцгэн мод шиг үлдэе

Алдаж онож л яваг ээ сэтгэл минь чи
Андуурч, хууртаж л яваг зүгээрээ
Янагийн бороонд норож явахдаа сэтгэл минь
Ятгын эгшиг сарнайн тухай дуулахыг сонсоорой

Сэтгэл минь чи чөлөөтэй нис!
Чиний алдаанд би өөрийгөө дэнслэн тавья
Хайранд ургасан сарнай ганцыг
Харин чи олж ирээрэй

Намайг чи орхиод явахад юу үлдсэнийг мэдэх үү чи!
Навчсаар уйлсан намар шиг сэтгэл уйлж үлдсэн
Дурласан сэтгэл дутуу залгисан нулимс үлдсэн
Дуртай бүхнээсээ зугатаасан дугуй хар цэг болж би үлдсэн

Дуусашгүй урт өдрүүдийг өнгөрөөх гэж дарс уусан
Дутуу нойртой хоносон шөнүүдээр хайрын сарнай урласан
Дууны эгшигт уяарч, дурсамжаараа амьдарч үлдсэн
Дурлалаасаа хагацсан сэтгэл голд ортол өвдөж үлдсэн

Бүүдгэр болсон хорвоогоос гэрэл олж харах гэж би ядарсан
Бүүвэйн дуу, ээжийн хайрыг үгүйлсэн
Бүр юунд ч зовохгүй нохойн гөлгөнд би атаархаж
Буйдхан энэ хорвоогоос явах юмсан гэж бодогдсон

Он цагийн эрхээр цэг бүдгэрч сэтгэл чангарсан
Орчлонд чамайг хайрласан шиг хайр ирэхгүй болсон байсан
Нар сар хоёрыг угтаа нэг юм гэж ойлгодог болсон
Найр дуу хуурыг намбатайхан шиг өнгөрүүлдэг болсон

Намайг чи орхиод явахад юу үлдсэнийг мэдэх үү чи!
Намрын навчис ямар гоё хээтэйг мэдэрч үлдсэн
Наснаасаа эрт ухаан сууж ухаарч үлдсэн
Нар сартай хорвоод чамайг л үл мартах сэтгэл үлдсэн

МЭДЭХ ҮҮ ЧИ!

Би яс маханд түр буудалласан, яарсан, хоргодсон сүнс байсан
Би нарны эсрэг харж дэлбээлсэн ямархан нь үл мэдэгдэх цэцэг байсан
Би дууны эгшигт уярсан дулаахан бүлээхэн харц байсан
Би дурлалын галд уяссан дутуу хатаагдсан ган байсан

Би цээжний махаа барсан цэнхэр хаврын шаргал хүлээлт байсан
Би цэнгэлийн нууранд буусан хун шиг байж тэр бүсгүйн хайрын эзэн нь байсан
Би ганцаардлын гашуун зовлон үзэж галбын говьд төөрсөн хавтгайн ботго байсан
Би хагацлын хавцалд хашигдаж харанхуйд төөрсөн халихад бэлэн амь байсан

Би гэгээн цэнхэр дэвсгэр дээр өөрөө цацагдсан өнгө өнгийн будгийн холил байсан
Би уртын дууны шуранхайд хавчуулагдаж гарсан уянга сондгой эгшиг нэгэн байсан
Би тэнүүн талын дээгүүр харвасан солирыг харж түүдэгийн галаас үсэрсэн оч нь байсан
Би үхэл хүлээж хайр хүссэн өрөвчхөн сэтгэлийн гал халуун бөмбөлөг байсан

Эхээс төрөхөд надад оногдсон эх орон хэмээх өмчтэй би баян байсан
Эргэн дурсахад хайр амтагдсан эжий аав хоёр хэмээх бурхантай би бурхадын хүү байсан

Тийм ээ би Бурхадын хүү нь байсан.

nom unshix durtai 1,2 angiasaa l unshij exelsen dee ix olon nom unshsan daa kino uzex mun pc game toglox salxind garj gazar uzex malgai avax,goe saixan mashind bur durtai shuu

Хамгийн сайхан цэцэгийг чамдаа өгье
Тиймээ хамгийн сайхныг нь
Хачин их хайрыг чамдаа өгье
Тиймээ сүү дэвэрч асгарах шиг

Нүцгэн модноос шүлэг ургуулж чамд өгье
Тиймээ зүрхнээс ургасан галт сарнай шиг
Нүүдэлийн шувууд үрээ орхиод нисдэггүй шиг
Тиймээ нүгэл буяны хорвоог чамтай хамт туулъя

Тиймээ ....... чамайг үүрээд ч гэсэн туулъя

byalduuchilax zand durgui ee mun xudlaagaasaa bultrex aarxuu zand durgui savangiin duuri uzdeggui ter tusmaa korea mun xardalt gedeg zuild bur durgui shuu bas arxi uusan xund mash durgui

Утга учир улан дор сэвтээн үгүй хүлээж
Унтаж буй,унаж буй амьдрал дээгүүр нь алхана
Солиорол инээсээр шинэ зангиа зүүж
Сохор хүмүүс гудамжинд соёл,гоёл ярина

Нэг луйварчин нөгөө луйварчингаа шүүнэ
Нэг янхан нөгөө янханаа худалдаж авна
Хэсэг жоом нэг жоомоо од болгож
Хэрүүл эрсэн сонин мөнгө болгож иднэ

Бурхан сайн мууг үл мэднэ тэтгэнэ
Буруутай мэт цаг хугацаа бүхнийг чирнэ
Байгаа мэт байхгүй мэт амьдрал хэмээх үзэгдэлд
Буцаж унах нүхээ хүмүүс өөрсдөө л ухна....

uuruu xaaya xudlaa yrix toxioldol baidag ch gemgui.mun neg ix yariasag bishee

*****Дахиад л нэг........... *****
Салхины аясаар бие ээ тарааж
Сарны гэрэл нэвчээж тэнгэрээр нэг зугаалмаар
Арван долоон насны чинь харцанд
Дахиад л нэг шатаж дурламаар

Бүргэдийн дэвэлтээр он цагийг сөрөн нисч
Байрны чинь гадаа очоод дахиад л нэг дуудмаар
Алс ирээдүйн гэнэн мөрөөдөлөө ярьж зогсоод
Аавд чинь дахиад л нэг загнуулмаар

Халуу дүүгсэн гарыг чинь атгахдаа
Хачин болдогоо дахиад л нэг мэдэрмээр
Хацар дээр чинь зориг гарган үнсчихээд
Харавсан сум шиг дахиад л нэг зугатаамаар

Бүргэдийн дэвэлтээр он цагийг сөрөн нисч
Бүжин хоёр нүдийг чинь дахиад л нэг хармаар....


Зүйдэл үгүй хөх тэнгэр, газар хоёрын завсар би амьдарна
Зүрхэн хоёр улаан цэцэг дэлбээлж гандах завсар би амьдарна
Үнэн худал хоёрын дөрвөн хуруу зайн завсар би амьдарна
Үхэх төрөх хоёрын завсар үйлийн үрээ эдлээд би амьдарна

Сэглэгдсэн сэтгэл сэргэсэн итгэл хоёрынхоо завсар би амьдарна
Сэрэл хөдөлж дур тавих хоёрын завсар би амьдарна
Он цаг орон зайн завсар би амьдарна
Орчлонд цас бударсаар би л мартагдах тэр завсар би амьдарна

Халуун хүйтэн хоёрын завсар бие элэгдэж би амьдарна
Хайр харуусал хоёрын завсар сэтгэл ирлэгдэж би амьдарна
Хайлган цайлган сэтгэлээ наддаа зориулсан чинийхээ
Халуун бие хайр хоёрын чинь завсар би амьдарна.

О.Дашбалбар

Амьддаа бие биеэ хайрла, хvмvvсээ

Амьддаа бие биеэ хайрла, хvмvvсээ
Алив сайхан бvхнээ бусдаас битгий харамла!
Хэрэггvй vгийн зэвээр зvрхийг минь бvv шархлуул,
Хэн нэгнийгээ харанхуй нvх рvv битгий тvлх!

Архинд орсон нэгийгээ шоолж бvv инээ,
Аяа, чиний аав чинь ч байж мэднэ шvv.
Амжиж, чи єєрєє алдрын зэрэгт хvрсэн бол
Аз жаргалын хаалгыг бусаддаа нээж єг!
Ачийг чинь тэд бас бvv мартаг.

Ганц сайхан vгээр дутаж яваа хvнд
Гарцаагvй тvvнийг нь олж хэл.
Гадаа нартай ч, гэрт хvйтэн едер
Газар дээр нэг бус удаа тохиолдоно.

Чамд дурласан сайхан хєвгvvнийг
Чанга хатуу vгээр битгий гомдоо, бvсгvй минь
Чамайг хайрласных нь хариуд хайрла!
Чамаас сайхан хvvхэнд ч дурлаж ч болох шvv.

Бидний амьдрал ав адилхан,
Бидний хоолой дээр vг хvртэл нэг янзаар зангирч
Бидний хацар дээр нулимс хvртэл нэг янзаар бемберч
Бидний зам дээр ав адилхан учрал тохиолддог!
Бvсгvйн доголон нулимсыг асуулгvйгээр арчиж
Бvдэрч унасан хvvхдийг дээр єргєн аргад!

Єнєєдєр чи инээж, нєгєєдєх уйлдаг ч
Єєр нэг едер чи гуньж, цаадахь чинь дуулна.
Єлгий, авс хоёрыг хvн бvхэн дамждаг болохоор
Єер юу ч хэрэггvй, бие биеэ л хайрла!
Єрген хорвоод хvн хайраар л дутаж болохгvй!

Аз жаргалыг би, хvний сэтгэлийн галаар тєсеелдег болохоор
Алтан нар гэрлээ бидэнд ав адилхан хайрладаг болохоор
Амьд явахыг би бусдад хайраа тvгээхийн нэр гэж бодном.
Аз жаргалыг би бусдаас хайр хvлээхийн нэр гэж ойлгоном!

1980 он, Москва хот.

Бүсгүй чамд илгээх захидал

Уруулаан буд бүсгүй минь
Унж дорой бүү яв
Нас бол цаасан дээр бичдэг тоо юм
Намбархаж бүү сүйд бол
Хүссэнээрээ амьдар бүсгүй минь
Хүлээж цөхөрсөн бол хая
Гоо сайхан яв бүсгүй минь
Гологдож биш шилж амьдар
Гадсан өсгийтэй ганган шаахай
Гархи, гоёл бүгдээн зүү
Сайхан үнэр биедээн шингээж
Салхи татуулан инээмсэглэж яв
Салах хагацлын дуу бүү аяла бүсгүй минь
Сарны гоо гүнж мэт инээмсэглэж амьдар…

Цаг хугацааны хазааргүй морь
Цагаан тал дээгүүр намайг чирээгүй
Тавилан төөрөг төгсөх алс руу
Тоостой бартаатай замаар чирсэн

Хагацалын харанхуй хавцалын
Хясалын нарийхан жимээр чирсэн
Хүсэлийн солонго дээгүүр татуулчихаад
Хүрэн зүрхийг гогдоод доогуур нь чирсэн

Мөрөн дээрхи ачаа хүндэрээд
Мөлхөж байхад ч чирсэн
Хүний нутгийн хатуу хөрсөн дээр
Хийморьтой насыг минь элээгээд чирсэн

Зовлон болох жаргал дундуур
Зогсоогоороо чирэгдээд явж байхдаа
Замын хажуугийн улаан цэцэгэнд
Зүрхээ хувааж өгчихөөд явж л байсан